Tijdens het spelen met je zoontje van vier begint hij opeens te huilen. Ook wil hij zijn armpje niet meer gebruiken. Wanneer je dan bij de dokter komt zegt hij: "dit is vast een zondagsarmpje." Tja, dat klinkt allemaal leuk en aardig, maar daar schiet je nog niet veel mee op. Want wat moet je je voorstellen bij de term zondagsarmpje?

Bij een zondagsarm, ook wel een zondagmiddagsarmpje genoemd, schiet de elleboog uit de kom. Dit betekent dat de kop van één van de botten van de onderarm (de caput radii) uit het elleboogsgewricht schiet. Het komt het meest voor bij kinderen tussen de drie en zes jaar oud. De reden hiervoor is dat op die leeftijd de ophangbanden (ligamenten) die stevigheid aan het gewricht bieden, hun taak soms nog wat minder goed verrichten. Hierdoor kan bij kinderen sneller de elleboog uit de kom raken, vooral wanneer er aan hun (gestrekte) arm wordt getrokken.

De naam is ontstaan doordat het verschijnsel vaker op een zondag voorkwam. Dit is geen toeval. Op zondag hebben ouders vaak meer tijd om met hun kinderen te spelen of gaan veel ouders met hun kinderen wandelen. Wanneer het kind dan valt, wordt het vaak opgetrokken aan hun arm. Juist dan kan de elleboog makkelijk uit de kom schieten. Vandaar de naam zondagsarmpje.

 
Steekwoorden die passen bij dit antwoord:

elleboog, zondagsarmpje, zondagsarm, zondag, kind

Discussieer mee over dit antwoord


Er zijn inmiddels 5 reacties.
Op 27-09-2012 om 04:03 door
Abood
Beste Barbara,Het voorbeeld over ktnlaamveraidering vind ik interessant.Als ik je goed begrijp, dan is je redenering dus: Als alle politici klimaatwetenschappers serieus zouden nemen, dan zouden ze concluderen dat ze direct iets moeten doen aan ktnlaamveraidering. Op die manier zorgt wetenschap dus voor het juiste resultaat. Maar… er zijn niet alleen klimaatwetenschappers, maar ook economen. En die zeggen (op wetenschap gebaseerd) tegen politici: Als je iets aan schone lucht wilt doen, kan je geen geld uitgeven aan andere dingen die nodig zijn om het land concurrerend te houden ten opzichte van andere landen.De politicus heeft nu grof gesproken twee keuzes: meer doen aan het klimaat, geeft een schonere lucht, maar een verzwakte economische positie, of, minder doen aan het klimaat geeft meer milieu- en gezondheidsproblemen, maar een betere economische positie.Wetenschap geeft dus aan welke problemen er zijn, en zorgt in dit voorbeeld dus voor objectieve keuzes, maar ze verteld de politicus niet welke keuze de beste is. Dat is namelijk een kwestie van ethiek.Vanuit een gelovig oogpunt bekeken, zijn er veel mensen die waarde hechten aan rentmeesterschap. Dit is het idee, dat mensen de aarde in handen gekregen hebben, en er zorg en verantwoordelijkheid voor moeten dragen. Vanuit die manier bekeken is de zorg voor onze planeet een belangrijkere opdracht, dan de economische vooruitgang van een bepaald land.Dus vanuit een wetenschappelijk oogpunt kan je tegen een politicus zeggen: Als we zo doorgaan met z’n allen, dan komen we in de toekomst voor milieuproblemen te staan die we niet meer op kunnen lossen. Dus ik weet niet wat je gaat doen, maar je moet wel iets doen.Vanuit een gelovig oogpunt kan je tegen een politicus zeggen: we hebben de plicht om onze aarde te verzorgen en beschermen, en ze niet te ruefneren, zelfs al gaat dat ten koste van de economie. Dus ik weet niet wat je gaat doen, maar je moet wel iets doen.Zo zie je dus, dat je zowel vanuit een wetenschappelijk oogpunt, als vanuit een gelovig oogpunt tot dezelfde conclusie kan komen.Maar veel politici leggen die conclusie inderdaad naast zich neer.
Toon reactie
Toon reactie
Toon reactie
Op 20-02-2007 om 15:25 door
Gaat u niets aan